"Dużo obserwować, następnie myśleć  i nie przyczepiać żadnej etykiety; być z dzieckiem "

- R. Castillo Morales

Koncepcja Castillo Moralesa to neurofizjologiczna metoda stymulacyjna stworzona w latach 70-tych przez dr Rodolfo Castillo Moralesa (ur.1940 –zm. 2011), argentyńskiego lekarza specjalistę z dziedziny rehabilitacji.

            Metoda znalazła szerokie zastosowanie w Niemczech już w latach 80-tych. Aktualnie jest uznawana i stosowana na całym świecie w leczeniu wcześniaków, niemowląt , dzieci oraz dorosłych z takimi zaburzeniami jak:

§ Hipotonia mięśni w Zespole Downa , w Syndromie Prader - Willi

§ Syndromy genetyczne

§ Zaburzenia ustno- twarzowe w chorobach neurologicznych , porażenia nerwu twarzowego, Syndrom Moebiusa , rozszczepy wargi, szczęki i podniebienia oraz Sekwencja Pierre – Robin.

§ Porażenie mózgowe, urazy czaszkowo- mózgowe

§ Niedowłady obwodowe, przepukliny rdzeniowo - oponowe

§ Choroby nerwowo- mięśniowe

§ Opóźnienie rozwoju sensomotorycznego u dzieci

§ Zaburzenia Centralnego Układu nerwowego u dzieci i dorosłych


Cele terapii

§ Poszerzenie możliwości komunikacji werbalnej oraz niewerbalnej

§ Wspomaganie rozwoju spostrzegania np. słyszenia , widzenia i czucia

§ Rozszerzenie horyzontów rozwojowych

§ Wspieranie aktywnego wyprostu i poruszania się

§ Regulacja napięcia mięśniowego

§ Uaktywnienie i regulacja funkcji ustno-twarzowych (normalizacja ssania, połykania, żucia, artykulacji oraz mimiki)

§ Wspieranie i motywowanie do samodzielności w jedzeniu i piciu, poruszaniu się, zabawie oraz komunikowaniu się

§ Wspieranie kompetencji rodziców

§ Zapobieganie wtórnym patologiom poprzez wczesne oddziaływanie terapeutyczne

Jedno z założeń terapii opiera się na koncepcji skoordynowanej pracy wszystkich części ciała. Kompleks ustno-twarzowy jest uzależniony od motoryki tułowia i kończyn, dlatego wykonując ćwiczenia usprawniające np. nieprawidłowo funkcjonujący język możemy wykonać odpowiednie czynności terapeutyczne na samym języku, na całym kompleksie ustno-twarzowym, jak i wpływać na pracę mięśni języka poprzez pracę na łańcuchach mięśniowych przebiegających przez całe ciało.

Dlatego istotne jest również zabezpieczenie prawidłowej pozycji ciała, odpowiednie ułożenie pacjenta, które zapewni optymalne warunki dla pracy narządów mowy oraz umożliwi prawidłową koordynację oddechową. Jak najwcześniej pracuje się nad funkcją podporową stóp, w celu możliwie szybkiej pionizacji dzieci.

W leczeniu zaburzeń wykorzystuje się różne techniki terapeutyczne w zmiennych kombinacjach jak: dotyk, głaskanie, pociąganie, ucisk i wibrację.

Im wcześniej, tym lepiej.

Najlepsze efekty obserwuje się podczas pracy z najmłodszymi dziećmi. Interwencja logopedyczna w wieku niemowlęcym i wczesnym wieku dziecięcym pozwala na uniknięcie wytwarzania się mechanizmów zastępczych, utrwalania się patologii i wystąpienia jej dalszych konsekwencji.

Wzajemna komunikacja.

W swojej koncepcji Morales podkreśla znaczenie wzajemnej, opartej na współdziałaniu komunikacji. Właściwy kontakt fizyczny, dialog oparty na zaufaniu stanowią podłoże prawidłowego rozwoju psycho-motorycznego dziecka.

Dlatego też „Warto walczyć o życie oraz o to, aby można mu było nadać ludzką godność.” R.C.Morales

 

Poradnia Psychologiczno-Pedagogiczna w Szydłowcu

Realizacja: IDcom-jst.pl